sabah sekizkırkdört’te yeni doğan çocuk yoğun bakım ünitesinin kapısı birden açılır ve koşarak bana doğru gelen bir kız çocuğu babaa,baabaaaa sana baba diyebilir miyim?gözlerim doldu ve aynaya baktım birden yaşlanmış ve saçlarım bembeyaz olmuştu.aniden bir şeylerin farkına vardım etrafımdaki aile büyüklerini ve yakın dostlarımı koruma içgüdüsü ile kadrajdan çıkın kadrajdan çıkkkınnnnn yoksa sizde yaşlanacaksınız diye bağırdım.bağırmam ile kendime gelmem bir oldu,bir bakmışım baba olmuşum herşey kötü bir halüsinasyonmuş,gerçek olan mina’nın gelişiymiş…hoş geldin.
baban…